مغز پسته دارای طعم مطبوع و ملایم است و پوشیده از یک قشر خیلی نازک و جدانشدنی و به رنگ قرمز است که اصطلاحاً جفت نامیده می‌شود. میوه پسته سفت و تا حدی خشک است.
از ترکیبات شیمیائی پسته می‌توان به آمیدون، ساکارز، انواع ویتامین‌ها از قبیل ویتامین A.B۱.B۶.E اشاره کرد. موادی از قبیل منیزیم، پتاسیم، سلنیم، روی و مس، فولاد و آهن و اسید آمینه غیر ضروری آرژی‌نین.
چربی‌های موجود در پسته از نوع غیر اشباع (Unsaturated) و فیتوسترول‌ها نیز می‌باشند. به علاوه پسته دارای ترکیباتی هستند که به‌طور طبیعی توسط گیاهان تولید می‌شوند تا گیاهان را در برابر آسیب قارچ‌ها، ویروس‌ها و باکتری‌ها در امان نگه دارند. این گروه از مواد شیمیائی از ابتلا به بیماری‌های قلب و عروق پیشگیری نیز می‌کنند. موادی مثل سیانیدین و پروآنتوسیانیدین بتاسیتوسترول گاما توکوفرول لوتئین و کوئرستین جزء گروه کمیکال هستند.
قسمت خوراکی میوه. مغز آن یعنی مغز پسته می‌باشد که به علت معطر بودن مصرف Culinary (سر سفره) دارد و به‌عنوان چاشنی در غذاها و جزئی از تنقلات و آجیل مصرف می‌شود و کاربردهای درمانی کثیری نیز برای آن ذکر شده است. در طب سنتی و گیاه درمانی برای پوست پسته مصرف درمانی قائل شده‌اند.